สวัสดีค่า ดีใจจริงๆมี Blog เป็นของตัวเอง อิอิ ^^ หลังอ่าน Blog ของชาวบ้านมาแยะ เลยอยากจะมาแชร์ความ Happy ให้กับเพื่อนๆ บ้าง หากเพื่อนๆ มีเรื่อง Happy Happy ก็มาแชร์กันได้นะคะ =^-^=

รูปนี้ไป Happy มาที่หาดจ้าวหลาวที่จันทบุรี ไปกันวันธรรมดาคนเลยน้อยหน่อย (ใครที่เคยไปวันหยุดจะรู้ว่าที่นี่คนเยอะพอๆกับบางแสน) วันนั้นแดดสวย ทะเลใส แต่เสียดายมีแมงกระพรุนเล็กน้อยตามฤดูกาล

พี่น้องคร้าบบบ...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าสาวน้อยบอบบาง..อย่างเรา จะไปเยือน "ดอนม่อนจอง" มาแล้ว มีรูปให้ดูเป็นหลักฐาน

เกริ่นให้ฟังก่อน ...

เมื่อสิ้นปี 48 เราและเพื่อนๆ ได้วางแผนหลบงานไปเที่ยวกันหน่อย กะว่าทำงานมาทั้งปี ขอไป Happy Happy ใช้เงินให้สบายและพักผ่อนให้เต็มที่ จึงได้นัดแนะกัน และให้เพื่อนเจ้าถิ่นที่เชียงใหม่จัดโปรแกรมเที่ยวแบบสบายๆให้หน่อย เพื่อนบอกแพลนมาตามนี้ว่า นอนม่อนจองคืนนึง(แบบปิกนิค รู้แค่นี้จิงจิ๊งงง)นอนเชียงใหม่คืนนึง แล้วก็ไปนอนอ่างขางคืนนึง โอเค ตกลงกันเป็นอันเสร็จสรรพ จองตั๋วเครื่องบิน4 ที่จากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่...

ยังไม่รู้ชะตากรรม...

ถึงเชียงใหม่ก็อาศัยนอนบ้านเพื่อนแถวเส้นเชียงใหม่-สันกำแพง Happy ดีค่ะ ตื่นมาตอนเช้ากันแบบสบายๆ กินอาหารเช้าแบบพื้นเมืองกันเรื่อยเปื่อย ตามประสาคนกรุงหยุดงาน ขณะนั้นเองพ่อของเพื่อนเจ้าถิ่นบอกแล้วว่าไกลนะ ขนาดตัวเค๊าทำงานป่าไม้มาจนจะเกษียณยังไม่เคยไปถึงแถวนั้นเลย อูยยยย.. ฟังถึงตอนนี้ก็รีบจ้ำกันใหญ่ 9.30 เตรียมเสบียงกันพร้อมสรรพ ออกเดินทางเตรียมพร้อมลุยดอยม่อนจอง

จุดหมายแรก...หน่วยรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามูเซอ

2 ข้างทางที่ผ่านถ้ามีเวลาจะสามารถเที่ยวไปได้เรื่อยๆ เช่น อุทยานแห่งชาติออบหลวง ป่าสนอนุรักษ์ แต่เนื่องจากว่าเรานัดเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ไว้ตอนเที่ยงเพื่อจะได้พาขึ้นดอย จึงไม่มีเวลาเหลือมากนักเราใช้เวลาเดินทางกันมากกว่าที่คิดเพราะเจ้าถิ่นก็ยังไม่เคยมา เลยหลงทางไปตามระเบียบ ฮ่าฮ่า ในที่สุดก็ถึง เย่เย่ เราต้องเปลี่ยนรถกันที่นี่ เนื่องจากการจะขึ้นดอย ต้องใช้รถ 4wheel ของเจ้าหน้าที่แถมคนขับ พาเราขึ้นไป (เพื่อไปเดินเท้าต่อ) โอวววว อะไรจะขนาดนั้นชักจะหวั่นใจ มันจะยากอะไรกันนักหนาน้อ และเนื่องจากเราไป late จึงต้องกินข้าวกลางวันกันบนรถ ตุเลง ตุเลง อร่อยจังเลย กินข้าวหลังรถกระบะ ตุเลง ตุเลง เจ้าหน้าที่พาวนเข้าไปในหมู่บ้านมูเซอ เพื่อหาลูกหาบให้กับเรา ตุเลง ตุเลง ยังหาลูกหาบไม่ได้ แวะจอดข้างพ่อเฒ่า เพื่อรอลูกหาบ พ่อเฒ่าทักมาว่า "อยู๋บนพื้นหนาวไม่พอก้อ ต้องไปหนาวบนม่อนจอง" แป่วววววว ในที่สุดก็ได้ลูกหาครบ 2 คนอายนะเนี่ยะ ไปกัน 5 คน ใช้ลูกหาบ 2 คน ฮ่าฮ่า

ตะลุยดอยม่อนจอง

พี่น้องคับ อู๊ดรู้แล้วว่าทำไมต้องใช้ 4wheel ต้องใช้คนชำนาญทาง เพราะมัน Adventure ม๊ากมากคับ 2 ข้าง สลับกันเป็นหน้าผา เดี๋ยวหน้าผาทางซ้าย เดี๋ยวหน้าผาทางขวา โยกเยก โยกเยก รถเอียงไปมา เพราะถนนเป็นร่องลึก ขรุขระ รถสวนกันลำบาก มีอยู่ทีนึงรถติดหล่ม โชคดีที่เป็นช่วงถนนที่ค่อนข้างกว้าง จึงไม่ค่อยน่ากลัวมากนัก สูงขึ้นเรื่อยๆ รถไต่ระดับสูงขึ้นไป วันนี้หมอกเยอะจัง -_-'

นั่งโยกเยกกันไป 40 นาทีได้ เจ้าหน้าที่บอกถึงแล้ว เย่ จะได้ซื้อน้ำเย็นๆกินซักหน่อย ว่างเปล่า ไม่มีร้านค้าเหมือนกับภูกระดึง ธรรมชาติมากๆ แถมยังมีแต่พวกเราอีกด้วย ไม่มีนักท่องเที่ยวคนอื่นเลย ป้ายทางขึ้นยังไม่มีเลย แล้วจะไปทางไหนกันล่ะเนี่ยะ มาถึงตรงนี้ถึงรู้แล้วว่าจำเป็นอย่างมากที่ต้องมีเจ้าหน้าที่ดูแลค่ะ

ไม้เท้าคู่กาย ไม่เอา ไม่ได้ค่ะ

ตรงทางขึ้นจะเห็นว่ามีกองไม้เท้าวางอยู่ ขอให้หยิบติดมือกันไปด้วยนะคะ เพราะว่ามันจะเป็นผู้ช่วยที่ดีมากตอนเดินทางชัน ทางลื่น ทางราบ (ตอนขาไม่มีแรง) ถึงแม้ว่ามันอาจจะทำให้เราถูกล้อว่าแก่ แต่เราก็จะเป็นคนแก่ที่เหนื่อยน้อยลงเย๊อะค่ะ อิอิ

เดิน เดิน และเดิน. . .

อากาศเย็นสบาย สบาย กำลังดี เราจึงเดินกันอย่างสบายใจค่ะ เดินไปเรื่อยๆ เดินไปเรื่อยๆ เอ๊ะ เริ่มไม่เห็นหลังพี่ลูกหาบแล้ว... ทางเดินช่วงแรกค่อยข้างสบาย ส่วนใหญ่จะเป็นเนินขึ้นลง ส่วนใหญ่จะเป็นเนินลง (นั่นหมายความว่า ขากลับ เป็นเนินขึ้น -_-" ) ช่วงเนินลง ก็วิ่งกันสนุกแต่หากเป็นเนินขึ้นก็เหนื่อยหน่อย แต่ก็สู้ๆ ค่ะ
อ่านต่อ ดอยม่อนจอง #2 นะคะ

จุดพักแรก... (อยู่ไหน..)

จุดพักแรกคือ กลุ่มหินช่อ ก่อนจะถึง ประโยคที่ได้ยินบ่อยมากคือ "เมื่อไหร่จะถึงซักกะที" 55

พอถึงก็ต้องเสียดายมาก อย่างที่บอกว่าวันนี้ฟ้าปิด (หมายถึงมีหมอกเยอะ) เลยมองไม่เห็นวิวไกลๆ ลูกหาบบอกว่า "กลุ่มเราโชคร้าย" (*_*) พักจิบน้ำเล็กน้อย พร้อมเดินต่อ...