คนเหงาคนหนึ่ง ในค่ำคืนเหน็บหนาว ยืนมองดาวอยู่เพียงลำพัง

มีแค่น้ำตา มีแค่ภาพความหลัง คืนนี้มันช่างยาวนาน

* อ้อมกอดของเธอ คงไม่มีวันกลับคืนแล้วใช่ไหม

รักเธอแค่ไหน แต่สุดท้ายต้องพรากกัน

**หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย

ต้องทนฝันร้าย ฝังใจแค่ภาพเก่าๆ

เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจจะลืม

คำว่าลาก่อนตอนที่เราจากกัน เธอแค่เอ่ยออกมาเบาๆ

ฟังทั้งน้ำตา ฟังด้วยใจปวดร้าว จะให้ลืมได้ยังไง

(ซ้ำ *, **)

(ซ้ำ *)

หัวใจที่ว่างเปล่า คืนเหงามันช่างเดียวดาย

ต้องทนฝันร้าย ฝังใจแค่ภาพเก่าๆ

เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่ที่ใจฉันจะลืม

โว้....โฮ....โฮ... อยากจะลืมเธอ แต่จะเมื่อไหร่ไม่รู้